Als er een rode draad was in m’n leven, was het wel die van het gevoel altijd afgekeurd te worden om hoe ik ben. Altijd net een beetje anders en daardoor net nergens bijhoren. De laatste jaren hoor ik vooral de – in mijn oren irritante – opmerking dat alles ‘te perfect’ lijkt. Te goed lijkt te gaan, te kloppend, te onbereikbaar. Zeker toen ik een tijdje geleden voor een groep stond, en dat letterlijk de feedback was die ik kreeg. Het was ‘te goed’ allemaal en daardoor helemaal niet goed.
Dat gevoel van afkeuring en nergens echt bijhoren heb ik kunnen doorbreken door echt te leren wie ik ben, wat ik wil, waar ik voor sta. Ook als dat anders is dan de anderen. Ook met het eventuele commentaar dat daarbij komt.
Als je je anders voelt, afwijkt en niet heel goed weet waarom het eigenlijk ‘afgekeurd’ wordt, ga je veel inzichten uit deze aflevering halen die je heel dicht bij jezelf laten uitkomen.