Ik kwam zelf met dit begrip hooggevoeligheid in 2005 in aanraking. Ik was heel erg moe (bleek achteraf Pfeiffer te zijn. Na doktersbezoeken die op niets uitliepen ben ik bij een haptonoom beland. Deze man kon dwars door me heen kijken. Het was zo bizar… ik vond het ook wel een beetje eng, want ik kon me niet meer achter mijn hoog opgetrokken muur verschuilen. De eerste paar jaar heb ik me achter dit zinnetje verscholen. ‘Ik ben hooggevoelig’. Dus het kost mij meer energie als ik de stad in wil, dus ik moet de hele dag niets doen, want ik ben overprikkeld. Ik kan dit niet aan, want anders raak ik overprikkeld. Vaak gebruikte ik het als excuus. Niet bewust! Absoluut niet, maar ik deed het wel. Ik zie dit ook veel terug bij mijn cliënten. Sommige zeggen: “ohja, ik ben denk ik ook gevoelig, dus daarom zal ik wel niet tegen bepaalde dingen kunnen”. Wat ik ook vaak zie gebeuren is dat we de gevoeligheid gebruiken om niet in beweging te komen…